Nirvana to zespół muzyczny, który założony został przez Kurta Cobaina - wokalista i gitarzysta - i Krista Novoselica - gitarzysta basowy - w 1988 roku w Seattle.

    Już na starcie Nirvana przeżywała trudne chwile. Nie posiadała ona bowiem stałego perkusisty. Ciągłe poszukiwania wyłoniły m.in Dave'a Fostera, który jednak i tak nie na długo towarzyszył Nirvanie. Po odejściu Fostera pałkerem został Chad Channing, który postanowił na nieco dłużej związać się z zespołem.

    Debiutancka płytka Nirvany ukazała się w październiku 1988 roku. Na tym singlu znalazły się dwa utwory "Love Buzz" i "Big Cheese". Natomiast na wydanie longplaya zespół musiał jeszcze trochę poczekać. Nastąpiło to w czerwcu następnego roku, a płytę zatytułowano "Bleach". Przed wydaniem tej płyty długogrającej do zespołu dołączył jeszcze Jason Everman; zespół potrzebował gitarzysty aby odciążyć grającego na gitarze i zarazem śpiewającego Kurta.

    Wydanie płyty jak wiadomo pociąga za sobą tournee, które by ją promowało. I tak też było z Nirvaną. Zaczęły się liczne koncerty, występy, wywiady itp.

    Totalna klapa na koncercie promującym mało znane zespoły w Nowym Jorku doprowadziła do kłótni wśród członków zespołu, a winą za niepowodzenie Nirvany został obarczony właśnie Jason i tym samym musiał się pożegnać z zespołem.

    W 1990 roku muzycy rozpoczęli pracę nad nowymi nagraniami. Zbiegło to się także z bardzo przykrym wydarzeniem. Otóż dotychczasowy perkusista Chad Channing postanowił odejść. Pogrążony w bólu zespół począł rozpaczliwie poszukiwać nowego, dobrego pałkera. Tym znalezionym talentem był nie kto inny jak sam David Grohl i jak się później okazało ostatni perkusista Nirvany.

    Kolejna płyta - "Nevermind" - ukazała się 24. września 1991 roku. Dzięki "Smells Like Teen Spirit" - utworze zamieszczonym na krążku - Nirvana znalazła się na szczytach prawie wszystkich list przebojów. Album stał się, ku zaskoczeniu Kurta i innych, hitem, który "podbił" świat. Obliczono, że po wydaniu longplaya - w grudniu - do sklepów muzycznych, by go kupić wchodziło około 150 osób na minutę. To chyba najlepiej odzwierciedla wzrost popularności Nirvany.

    "Nirvanomania" ogarnęła cały świat. Do końca 1992 roku w samych Stanach Zjednoczonych sprzedano około 40 milionów sztuk tej płyty. Jednak cały ten sukces nie sprawił, że zespół osiadł na laurach, wręcz przeciwnie, zaczął on bowiem wydawać kolejne single i płyty długogrające.

    15. grudnia 1992 roku na rynku pojawił się następny po "Nevermind" longplay "Incesticide". Znalazły się tam takie utwory jak "Hairspray Queen", "Aero Zeppelin" czy "Beeswax". Kurt wraz z kolegami zaprezentował na niej wiele nagranych wcześniej utworów, które dotąd nie ujrzały światła dziennego. Na trasie promującej album towarzyszył Nirvanie gitarzysta Pat Smear, niegdyś członek grupy Gems.

    Nad czwartym krążkiem długogrającym Nirvana zaczęła pracować na początku 1993 roku. Wynikiem był album "In Utero", w którym możemy zaobserwować już dosyć ostrzejsze brzmienie np. w utworze "Milk It". Przez tą płytę przemawiał gniew Kurta. Można było się w niej dopatrzyć odbicia niespokojnego umysłu, roztrzęsionego i niezadowolonego z życia człowieka.

    Niestety "In Utero" był ostatnim longplayem wydanym za życia Kurta. 5. kwietnia 1994 roku w domu przy 171 Lake Washington Boulevard w Seattle Cobain po zażyciu sporej dawki heroiny i valium odebrał sobie życie. Miał 27 lat. Po jego śmierci Nirvana wydała jeszcze dwa albumy. Pierwszy "Unplugged In New York" powstał w oparciu o koncert zarejestrowany wcześniej w studiach MTV podczas prestiżowej imprezy "Unplugged" w Nowym Jorku. Drugi natomiast "From The Muddy Banks Of The Wishkah" wydany został dopiero 10. września 1996 roku, dwa lata po śmierci lidera.